ΗΛΙΑ Α. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΔΗΜΟΣΙΟΛΟΓΟΥ
www.stamat.gr
Η κρίσιμη, τραγική και εθνικώς επικίνδυνη θέση που έχει
περιέλθει η Πατρίδα και τα πολιτικά γεγονότα, που διαδραματίζονται σήμερα, από
πλευράς των υποτελών και εντολοδόχων κομματικών ηγετίσκων, ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΟΥΝ και
σηματοδοτούν το πέρας μιας άθλιας ψευδο-Μεταπολίτευσης.
Μιάς Μεταπολίτευσης, που εξέθρεψε και καθιέρωσε μια
αχαλίνωτη κομματοκρατία και βουλευτοκρατία. Μια κομματοκρατία η οποία έθεσε
ανενδοιάστως και ανεντίμως υπεράνω πάσης αξίας, όπως την ΗΘΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, το
ΕΘΝΙΚΟ ΦΡΟΝΗΜΑ, την ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ και το ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΘΗΚΟΝ, έθεσε τα φτηνά
συμφέρονται και τα ΙΔΙΟΤΕΛΗ και βρώμικα προνόμια και ασυλίες.
Φαίνεται λοιπόν αναμφίβολα, ότι επέρχεται το τέλος αυτής
της φαύλης και αμαρτωλής μεταπολίτευσης.
Εκείνο το οποίο προς το παρόν είναι άγνωστο, είναι ο
τρόπος μεταβάσεως της ψευδοδημοκρατίας, στην οδό της γνήσιας και αληθούς
δημοκρατίας.
Εάν αυτό συντελεσθεί μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος και
της Συνταγματικής Τάξεως, ή εκτός αυτών μέσω, «Εκτάκτων Εξουσιών» και
ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΩ ΔΙΚΑΙΩ.
Βεβαίως γράφοντας για Σύνταγμα και Συνταγματική Τάξη,
φιλοκαλούμεν και φιλοσοφούμεν μετ’ ευγενείας, εάν ληφθεί υπ’ όψιν, ότι το
Σύνταγμα, έχει πλειστάκις παραβιασθεί, κονιορτοποιηθεί και καταλυθεί, με την
πληθώρα των..
αντισυνταγματικών και φασιστικών πράξεων νομοθετικού περιεχομένου.
Και το πλέον ουσιώδες έχει παραβιασθεί και εξευτελισθεί
εν τοις πράγμασι, με τις κατά συρροή υπογραφείσες συμβάσεις και μνημόνια, εκχωρώντας
αντεθνικά ΕΘΝΙΚΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.
Έχουμε πολλάκις αναφερθεί και επισημάνει, την σοφή και
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ρήση του Χαρ. Τρικούπη, ότι «Την ευθύνη των επαναστάσεων, φέρουσι ουχί
οι εκτελούντες, αλλά οι καταστήσαντες, αυτές αναποδράστους».
Μια ιστορική ρήση, η οποία προέβλεψεν, αφ’ ενός, αλλά και
αφ’ ετέρου, δικαίωσε την μετ’ ολίγα έτη επελθούσα, το 1909, την Επανάσταση του
«Στρατιωτικού Συνδέσμου» στο Γουδί, υπό την Ηγεσία του Σ/χου Ν. Τορμπά.
Σημειωτέον ότι εκείνη την εποχή επικρατούσαν τεταραγμένες και άναρχες πολιτικές
και οικονομικές συνθήκες, εφάμιλλες των σημερινών.
Συνθήκες που υποχρέωσαν τα παλαιά πολιτικά κόμματα να
απόσχουν από τις εκλογές του 1910. Το κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθ.
Βενιζέλου, εξασφάλισεν ισχυροτάτη πλειοψηφία στην Β΄ Αναθεωρητική Βουλή.
Ήταν η εποχή με το ιστορικό σήμα κατατεθέν: «Η ΕΛΛΑΣ ΤΩΝ
ΠΕΝΤΕ ΘΑΛΑΣΣΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΗΠΕΙΡΩΝ». Η περίοδος αυτή εδικαιώθη, απόλυτα
ΙΣΤΟΡΙΚΑ, με την παρέκβαση και αποτελεσματική δράση του «ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ
ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ».




